۷ نشانه مخفی که می‌گوید خانه شما در خطر حمله موریانه‌هاست!

بسیاری از صاحبان خانه، موریانه را یکی از بزرگ‌ترین کابوس‌های نگهداری از ساختمان می‌دانند. دلیل این موضوع ساده است: موریانه‌ها برخلاف سوسک‌ها یا مورچه‌ها، در فضای باز رژه نمی‌روند. آن‌ها ترجیح می‌دهند در تاریکی مطلق و از درون سازه‌های چوبی تغذیه کنند. در واقع، زمانی که شما متوجه حضور موریانه‌ها می‌شوید، معمولاً بخش زیادی از تخریب انجام شده است. در این مقاله به شما می‌آموزیم که چطور مانند یک متخصص، «نابودگر خاموش» را شناسایی کنید.

چرا موریانه را «نابودگر خاموش» می‌نامند؟

موریانه‌ها برای بقا به رطوبت و تاریکی نیاز دارند. آن‌ها از سلولز موجود در چوب تغذیه می‌کنند و برای رسیدن به آن، حتی می‌توانند از شکاف‌های بسیار ریز در فونداسیون بتنی ساختمان عبور کنند. واژه «خاموش» به این دلیل به آن‌ها اطلاق می‌شود که موریانه‌ها هیچ صدایی ایجاد نمی‌کنند (مگر در موارد خاص و به صورت ضربات بسیار ضعیف به چوب) و از بیرون به نظر می‌رسد که چوب یا کمد شما کاملاً سالم است، در حالی که مغز آن کاملاً خالی شده است. شناسایی زودهنگام تنها راه نجات سرمایه و امنیت ساختمان شماست.

لوله‌های گلی؛ بزرگراه اختصاصی موریانه‌ها روی دیوار

یکی از بارزترین نشانه‌های موریانه‌های زیرزمینی، مشاهده تونل‌های باریک گلی است که روی دیوارهای بیرونی، نزدیکی پایه‌ها یا حتی داخل کابینت‌ها دیده می‌شوند. این لوله‌ها که قطری به اندازه یک مداد دارند، از ترکیب بزاق موریانه، خاک و مواد دفعی ساخته می‌شوند. موریانه‌ها از این تونل‌ها برای حفظ رطوبت بدن خود در هنگام جابه‌جایی بین زمین و منبع غذایی (چوب ساختمان) استفاده می‌کنند. اگر یکی از این لوله‌ها را بشکنید و موریانه‌های سفید رنگ کوچکی را در حال حرکت ببینید، یعنی با یک کلونی فعال طرف هستید.

تغییر شکل چوب‌ها و صدای توخالی بودن سازه

موریانه‌ها همیشه لایه نازکی از رنگ یا پوسته چوب را باقی می‌گذارند تا دیده نشوند. اگر به بخشی از کف‌پوش چوبی (پارکت)، چارچوب درب یا کابینت مشکوک هستید، با پشت انگشت یا یک وسیله کوچک به آن ضربه بزنید. اگر صدایی که می‌شنوید «توخالی» یا «پوچ» است، احتمالاً موریانه‌ها داخل آن را خورده‌اند. همچنین وجود تاول یا تورم روی سطوح چوبی یا رنگ دیوار (مشابه آسیب رطوبت) می‌تواند نشانه حضور موریانه در پشت آن سطح باشد.

مشاهده بال‌های ریخته شده در کنار پنجره‌ها

در فصول خاصی از سال (معمولاً بهار)، موریانه‌های مولد یا «بالدار» برای جفت‌گیری و تشکیل کلونی جدید از لانه خارج می‌شوند. این موریانه‌ها به سمت نور جذب می‌شوند و معمولاً در اطراف پنجره‌ها یا درب‌های ورودی دیده می‌شوند. زمانی که جای مناسب را پیدا می‌کنند، بال‌های خود را می‌اندازند. مشاهده انبوهی از بال‌های شفاف و یک‌اندازه روی لبه پنجره یا نزدیکی تار عنکبوت‌ها، زنگ خطری جدی است که نشان می‌دهد کلونی موریانه در نزدیکی شماست یا به تازگی وارد ساختمان شده است.

مدفوع موریانه (Frass) را چطور تشخیص دهیم؟

موریانه‌های چوب خشک، برخلاف نوع زیرزمینی، مواد دفعی خود را از سوراخ‌های ریزی در چوب به بیرون می‌ریزند. این مدفوع که متخصصان آن را «فراس» می‌نامند، شبیه به دانه‌های بسیار ریز شن یا خاک‌اره است. رنگ این دانه‌ها بستگی به رنگ چوبی دارد که خورده شده است. اگر در گوشه اتاق یا روی زمین توده‌های کوچکی شبیه به نمک و فلفل یا خاک‌اره دیدید، حتماً سقف یا دیواره بالای آن نقطه را برای پیدا کردن سوراخ‌های ریز بررسی کنید.

تفاوت ظاهری موریانه با مورچه بالدار (اشتباه رایج)

بسیاری از مردم موریانه‌های بالدار را با مورچه‌های بالدار اشتباه می‌گیرند و به همین دلیل اقدامات لازم را انجام نمی‌دهند. برای تشخیص این دو به این سه نکته توجه کنید:

1. شاخک‌ها: شاخک موریانه کاملاً صاف و تسبیح‌مانند است، در حالی که شاخک مورچه شکسته یا زاویه‌دار (آرنجی) است.
2. کمر: موریانه بدنی یک‌تکه و پهن دارد، اما مورچه دارای کمر باریک (ساعت شنی) است.
3. بال‌ها: هر چهار بال موریانه دقیقاً هم‌اندازه هستند، در حالی که در مورچه، بال‌های جلویی بزرگ‌تر از بال‌های عقبی هستند.

شناسایی هر یک از این علائم نیازمند اقدام فوری است. به یاد داشته باشید که موریانه‌ها هرگز به خودی خود خانه شما را ترک نخواهند کرد؛ آن‌ها تا زمانی که چوبی برای خوردن وجود داشته باشد، به تخریب ادامه می‌دهند. مشورت با یک «مجموعه» تخصصی برای سمپاشی و ایجاد سد شیمیایی، بهترین راه برای توقف این فرآیند تخریبی است.